زندگی چیز مسخره ایست ... دلت را بگیر و تا میتوانی بخند دلت بگیرد و تا میخواهد گریه کند .... آخرش جهان به پای اعتقاداتش پیر خواهد شد فیلسوف ها در رختخوابشان خود را نقض خواهند کرد شاعرها در معشوقه ای فرضی تر از همسرانشان می نویسند و مقدار ِ درد ها ثابت است / تنها از شانه ای به شانه ی دیگری منتقل می شود
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم مرداد ۱۳۹۱ ساعت 13:29 توسط کلدانیه
|
ای که طلوع تاريخمان بودی در غروب دهکده ی عشق ، در احمد آباد . عصای قامت تو گرچه در خلوت شکست اما پيش بدسگالان و بدخواهان ايران زمين خم نشد .