دکتر علی شریعتی / کتاب هبوط / صفحه 244 و 245
دلی که از بی کسی غمگین است هر کسی را می تواند تحمل کند . هیچکس بد نیست .
دلی که در بی اوئی مانده است برق هر نگاهی جانش را می خراشد .
+ نوشته شده در چهارشنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۱ ساعت 12:27 توسط کلدانیه
|
ای که طلوع تاريخمان بودی در غروب دهکده ی عشق ، در احمد آباد . عصای قامت تو گرچه در خلوت شکست اما پيش بدسگالان و بدخواهان ايران زمين خم نشد .